خب خب خب
حدس میزنین کی دیشب تا ۴ و نیم صبح بیدار بوده و داشته وبتون میخونده؟ :/
من :| ( لونا همش تقصیر توعه اینا تاثیرات دوستای نابابه 😂😔 )
قبلا تعریف سریالش رو شنیده بودم بعدش که دربارهش خوندم فهمیدم وبتون بوده که به سریال تبدیل شده ( فکر کنم؟ :| )
خلاصه اینکه دیشب تا اپیزود ۴۵-۴۶ خوندم
و وایییییییی عجب وبتونیه
خیلی آرت یا داستانش جذاب نیستا، داستانش فعلا که روی مثلث عخشی داره میچرخه :|
ولی جوری که نویسنده مینویسه و اون کیلیف هنگر ها که آخر اپیزود بهترین جای ممکن تموم میکنه دقیقا روی نقطه ی حساس و باعث میشه به نویسندهش فحش بدم :| اینقدر که خوبههههه
و میپرسید کیو با کی شیپ میکنم؟ خیلی سختههههههه
(ادامه حاوی اسپویلِ اپیزودهای ۱ تا ۴۵ ؛| )
سوهو از اول داستان بود، میدونه که جوکیونگ واقعا چه شکلیه، ظاهرا هم روش کراش داره جوکیونگ هم روش کراشیده، تازه سلیقهی کمیک و ازین جور چیزاشونم یکیه
ولی سوجون اون جوری که وقتی جوکیونگ رو میبینه سرخ میشه عررررررر مادررررررررر میخوام این بچهم به جوکیونگ برسههههههه
و داستانشون، داستان آیدل شدن سیون، اینکه اونقدر هیت گرفت، و دردناک تر اینکه قبل خودکشی به سوهو زنگ زد ولی سوهو گوشیش دستش نبود؛ حصحصحصحصحصحصحصحص بچممممممممم TT
(پایان اسپویل :| )
خلاصه اینکه میخوام خودمو مجبور کنم یهویی کل داستانو رو نخونم و آروم آروم روزی ۵ اپیزود بخونم ولی سختهههههههههه :` )
و اینکه این داستانا که تهش یه پیام اخلاقی هم داره رو دوست دارم :| خیلی خوب نشون میده که چقدر مردم روی قیافه قضاوت میکنن، و چقدر به آیدلها سخت میگذره و چقدر هیت میگیرن
و اینکه چقدر نویسندهش اون موقعیتهای عذاب آوری که از خجالت داری آب میشی رو خوب به تصویر کشیده 😂😔
به شدت پیشنهاد میکنم بخونید ؛)
لینک ترجمهی کرهای به انگلیسیش توی پیوند های روزانه هست، خودمم از اونجا دارم میخونم