252~ دیروز

دیروز من و چند تا از دخترای ورودی‌مون تصمیم گرفتیم به مناسبت ولنتاین و سینگل بودن جمع (😂) یه بیرونی جایی بریم

در نتیجه رفتیم پل طبیعت و پارک آب و آتش و گنبد مینا و اینا

این وسط جلسه‌ی انجمن علمی دانشکده هم بود که من از توی همون جمع و به صورت مجازی بودم 😂 خیلی سم بود

خلاصه که خیلی خوش گذشت و کلی دلقک بازی در آوردیم و از سینگلی نالیدیم 😂

تهش هم من رفتم اتاق moon و آیوی‌اینا و حکم بازی کردیم (من و ف.ص. تیم بودیم و به طرز گندشانسی می‌باختیم 😭😂 هرچند در نهایت ۴-۱ باختیم)

و بعدش هم یه بازی کردیم با پاسور که اسم نداره ولی من و ف.ص. و "د" وقتی که بهشون یاد دادم تصمیم گرفتیم یه اسم براش بذاریم، و اسم هم براش گذاشتیم، و خلاصه حالا هر وقت می‌خوایم بازی کنیم اسم ساختگی‌مون رو می‌گیم و می‌خوایم ببینینم تا کِی می‌تونیم به اسکل کردن یک دانشگاه ادامه بدیم 😂 یه جورایی راز مشترکمونه که ما سه تا فقط می‌دونیم که معنی اسمه واقعاً چیه (ترکیبی از اسم سه تامونه 😂😂😂 ولی شبیه یه کلمه‌ی واقعی به نظر می‌آد)

در نهایت هم من شب برگشتم خونه و الان هم دارم برمی‌گزدم خوابگاه دوباره البته وسطاش یه خرید هم می‌خوایم بریم

آره خلاصه :>

251~ دیشبببب

آقا دیروز خیلی حالم بهتر شده بور به خصوص که با آیوی حرف زده بودم شب قبلش

و خلاصه که با م.ج. و هم‌اتاقی‌ش "ر" رفتیم انقلاب

خیلی خوب بود

و کتابی که می‌خواستم رو گرفتم

از طرفی هم بعدش که برگشتم رفتم اتاق آیوی moon اینا (واسه درس نقشه‌کشی مشکل داشتم و خواستم از moon سوال بپرسم چون گذرونده این درسو) و منم همون جا خلاصه نشستم که تمرینه رو کامل کنم

این وسط هم آیوی خیلی سگ بود به قول خودش 😂😭 و از طرفی هم دلش خیلی کیک می‌خواست

من یادم بود هم‌اتاقی‌م کیک آورده بود در نتیجه بهش گفتم می‌خوای برم برات بیارم؟ من سهمم رو نخوردم و اینا

و اونم گفت نه بابا فکر نکنم و اینا

و بعد به مامانش زنگ زد و بعدش هم باباش

و منم گفتم ولش کن بذار برم براش بیارم؛ رفتم سریع از اتاقم سهمم رو برداشتم و گذاشتم توی بشقاب و براش آوردم

و یادمه رو بروی کمدش نشسته بود و پشت به اتاق، حسابی پوکیده بود

بعد من زدم روی شونه‌ش که برگرده و کیک رو ببینه که براش آوردم

کیک خیس شکلاتی هم بود

بعد اصلاً آیوی کیک رو که دید انگار چشماش برق زد و این جوری بود که وااااای عالیه و اینا و منم کلی ذوق که آیوی خوشحال شد :>>>>

خلاصه اینقدر ذوق کرده بود که گوشی‌ش دکمه‌ش خورد و تماسش قطع شد (داشت با ذوق می‌گفت الارا برام کیک آورددد 😂😭) و بعدش هم بغلم کرد

خلاصه که دوباره زنگ زد که تماسش با باباش رو ادامه بده و در همین حین هم کیک رو خورد و من و یکی از هم‌اتاقی‌هاش هم یکم خوردیم

و بعد که تماسش تموم شد این جوری بود که مطمئنی نمی‌خوری؟ منم گفتم نه بخور من بازم سهم دارم (واقعاً هم داشتم) و خلاصه که کیکه رو خورد

و خیلی خوشحال بود (یه جمله‌ی زیبایی گفت که ولش 😭😂)

و خلاصه که همین

بعدش که من همچنان نشسته بودم به ذهنم رسید که برم جعبه‌ی نخ‌هام رو بیارم که رنگ انتخاب کنه واسه اینکه دلم می‌خواست براش دستبند ببافم (چند شب پیش بهش گفته بودم)

ازش پرسیدم می‌خوای برات جعبه‌ی نخ‌هام رو بیارم اگه حوصله‌ش رو داری که رنگ انتخاب کنی؟ اونم پرسید که چقدر طول می‌کشه و منم گفتم ماکسیمم ۱۰ ثانیه؟! و اونم یه نگاه به ساعتش کرد و گفت ۳، ۲، ۱! 😂

خلاصه که رفتم نخ‌ها رو آوردم و خلاصه که از یه رنگ آبی نفتی و یه رنگ زرد خوشش اومد که قرار شد با نسبت ۶۷ / ۳۳ (بله همین قدر دقیق 😔😂) براش ببافم که سرمه‌ای‌ش بیشتر باشه

و اینکه آهان یه چیز دیگه هم گفت.

من چند وقتی بود که می‌خواستم با طرح یه سری گوشواره‌ای که داره براش یه دستبند هم ببافم، چند شب پیش یهویی وسط اتاق تمیز کردنش دستبند ست همون گوشواره‌ها رو پیدا کرد بین وسایلش و منم برگام ریخته بود، براش تعریف کردم جریان رو و اون موقع بهش گفتم من دلم می‌خواد یه دستبند برات ببافم ولی در کل و چه رنگی دوست داری؟ و اونم این جوری بود که خب من نمی‌دونم تو چه رنگ‌هایی داری + it's gonna take time

خلاصه که دیشب که رنگ‌ها رو آورده اون قضیه رو منشن کرد و گفتش که ببین من واقعاً نمی‌دونستم دستبندش رو دارم، یعنی ببین چقدر شانست گند بوده و اگه اون شب اون دستبنده معلوم نمی‌شد و تو بافته بودی من اصلاً هیچ وقت نمی‌فهمیدم که دستبندش رو داشتم، خلاصه که همین.

آها بعد یه سوالی هم که آخر سر پرسید (چون با هوس کیک کردنش شوخی کرد که مثل زن‌های باردار و اینا) و این بود که فکر می‌کنی من چقدر پتانسیل مادر شدن دارم؟ از ۰ تا ۱۰۰؟ likeمادری کردن و اینا

و ببین من جوابم ۷۸ بود چون حس می‌کن ماگه مسئولیت یه چبه گردنش باشه واقعاً گردن می‌گیره

که تعجب کرد و اینا (دلیل نیاوردم) و گفت نه من خیلی کمتر می‌بینم خودم رو

و بعد من این جوری بودم که نه ببین دو حالته، یا ۲۷، یا ۷۸. بعد اون پرسید چجوری یعنی چی؟

من توضیح ندادم ولی اون ۲۷ برای این بود که تصمیم به مادر شون بگیره واقعاً.

خلاصه که گفتم بهش که به نظرم دو حالته، یا ۲۷ هستی یا ۷۸

و خلاصه که گفت ۲۷ نزدیک‌تره واقعاً.

بعد من پرسیدم خب من چی به نظرت؟ و اونم گفت ۶۴‌

منم گفتم من خودم هم جواب رو نمی‌دونم واقعاً 😂

و بعدش گفتش که خودش ۳۲

بعد یهویی من اشاره کردم که عه نصفش شد و اونم گفتش که قشد نداشت یه عدد نصف بگه و اینا.

خلاصه که همین. بعدش که خواستم برم اومد بغلم کنه و من گفتم خیلی ممنونم بابت دیشب و اونم با ذوق گفت خیلی ممنون واسه امشب!!

و خلاصه خواستیم هم رو بغل کنیم که من دستم خورد و جای قاشق چنگالش افتاد 😭😂 وای خدایا خیلی ضایع بودددد

خلاصه که برش داشتم و گفتم sorry و اینا اونم گفت it's ok و اینا

و بعدش یه ذره چیز میزها رو جابه‌جا کردیم و بعدش هم‌دیگه رو بغل کردیم

بغل کوتاه‌تری بود نسبت به پریشب ولی خب.

امروز هم خلاصه با چند تا از دخترا رفتیم بیرون که بعداً میام تعریف می‌کنم. خدایا خیلی حالم بهتره. خوشحالم :>

250~ دیشب.

TW: S*icide

دیشب واقعاً شب افتضاحی بود. بیرون بودیم با بچه‌ها، ولی اونا انگار من رو نمی‌دیدن. دلم می‌خواست تمومش کنم.

چندین بار دلم می‌خواست کمک بگیرم ولی ایگنور شدم. تا اینکه بالاخره به "ف.ص." گفتم و اون هم خواست بره به moonو آیوی بگه ولی من فرار کردم اتاقمون 😭😂 بعد یهویی اینا در زدن و من توی دستشویی قایم شدم 😭😂 شیر آب رو هم باز کردم و یه آبی هم به صورتم زدم.

خلاصه که کلی آهنگ خوندن و من رو بغل کردن. خوب بود

ولی این بخش اصلی‌ش نیست.

خلاصه که شب اتاقشون بودم و آخر شب که دیگه فقط "ی" و آیوی مونده بودن، من آیوی رو بغل کردم که دیگه می‌خواستم برگردم. بغلمون طولانی شد، و منم وسطش گفتم که "دلم می‌خواد یه چیزی رو بهت بگم."

بعد گفت "maybe later?"

و منم حدس زدم فکر کرده که می‌خوام یه چیزی در مورد ما دوتا بهش بگم، در نتیجه گفتم "نه، it's not about you it's about me"

بعدش گفت "باشه"، ولی من نتونستم بگم. فقط تونستم بگم "I"، همین. و بعدش یه لحظه من رو نیمه جدا کرد از بغلمون و بهم نگاه کردو با چشم ابرو و لبخونی اشاره کرد که "جلوی "ی" می‌خوای بگی؟ می‌خوای بریم بیرون؟"

و منم این جوری بودم که اممممم نمی‌دونم. خلاصه که رفتیم بیرون و اون کاپشن نیاورده بود ولی من یه لحظه برگشتم اتاقمون و کاپشن برداشتم.

خلاصه که بیرون هم سگ سرما بود و ما روی نیمکت توی حیاط خوابگاه نشستیم (البته فقط من نشستم چون نیمکته سرد بود و آیوی نمی‌خواست بشینه)

و خلاصه که آیوی کلی اصرار کرد که بگم ولی من نمی‌دونستم. نمی‌دونستم که می‌خوام بگم یا نه، چون حس می‌کردم نکنه دیدش نسبت به من عوض بشه، نکنه بعداً پشیمون بشم که بهش گفتم؟

و این‌ها رو هم بهش گفتم (قبل اینکه بگم کلی سوال پرسید در مورد حرفم) و بعد این جوری بود که "اگه ممکنه پشیمون بشی پس نگو." خلاصه که این جوری و نمی‌دونم واقعاً چجوری بحث خیلی یهویی به این رسید که پرسید

"Are u having s*icidal thoughts?"

و من این جوری بودم که یه ذره خنده کردم و گفتم "maybeeeeee?!?!" که یه ذره sacastic گفته باشم و خودش بدونه

و اون اونجوری که don't bullsh!t me و گفت که نه خب ما این همه شوخی می‌کنیم در مورد امین مسئله که وای خدایا از حجم کارای دانشگاه می‌خوام برم بمیرم و اینا، و پرسید الارا واقعاً؟!

و منم گفتم اوهوم.

و نمی‌دونم واقعاً بعدش چی شد (فکر کنم اینا رو باید همون شب می‌نوشتم ولی همون موقع هم خیلی جیزها رو یادم رفته بود)

و یه جایی این موقع‌ها پرسید که حالا حرفی که می‌خواستی بزنی چی بود و من این جوری بودم که دقیقاً همین بود. بعد ازم پرسید که

"If you wanted to say it in you own words?"

و من این جوری بودم که

"I really thought I was gonna off myself today."

و اونم این جوری بود که منظورت چیه که offو منم گفتم همین مسئله.

و اونم یه چند تا حرف قشنگ زد. یکی این بود که "تو اگه واقعاً می‌خواستی این کار‌رو بکنی الان اینجا نبودی و کمک نمی‌خواستی." که به نظرم خیلی درست بود.

یکی‌ش هم یه speech واقعاً زیبا بود. حیف که یادم نیست درست و حسابی ولی داشت می‌گفت اگه این کار رو بکنی there's not that cup of tea you wanted, you can't read another book

وای خدایا چرا درست و حسابی یادم نیست 😭😭😭😭 گاد

و اینکه در مورد شرایط خودش هم توضیح داد و گفت این رو تا حالا به کسی (از این زندگی جدیدش حداقل) نگفته، ولی اون هم went through this و اینکه. نمی‌دونم. یادم نیست. ولی یه چیزی تو مایه‌های اینکه خودش هم می‌دونه چه حسی داشتم. و این هم گفتش که اگه مثلا جامون عوض می‌شد می‌گفت من دوست ندارم حرف‌های it's gonna be alright و اینا رو در این وضعیت بشنوم.

و اینکه پرسید ازم که

"You said if you were to tell this to someone, that would be me, why?"

که خب جواب منم این بود که با مقداری مکث گفتم خب یه دلیلش اینه که واقعاً به هیچ کس دیگه‌ای نمی‌تونم بگم،

i can't tell my parents obviously, and I can't tell my driends, like,, you know?

و اینکه یه دلیل دیگه‌ش هم اینکه

You alread know a lot about me and I kinda trust you because of that; so yeah. That's the reason.

که فکر کنم جوابی نداد و با یه لخند کم‌عمقی بهم نگاه کرد.

آهان یه حرف دیگه‌ای هم که زد این بود که خب ببین من به یه افترلایف اعتقاد ندارم و این جوری‌ام که اگه تمومش کنم دیگه تمومه واقعاً ولی تو اعتقاد داری، و من این جوری بودم که نه اتفاقاً ببین یکی از دلایلی که جلوم رو می‌گیره اتفاقاً همینه که آقا نکنه من تناسخ پیدا کنم و بیفتم توی یه زندگی داغون‌تر با مشکلاتی که الان دارم ولی بدترشون که مثلاً درس بگیرم و اینا؟

و اینکه آهان از یه جایی به بعد (فکر کنم بعد از اینکه توضیح دادم که چرا آیوی) اومد بغلم کنه. من نشسته بودم روی نیمکت و اون ایستاده بود، من دستام دور کمرش حلقه بود و سرم رو روی شکمش گذاشتم و اون بالا سرم بود و دستاش از بالا روی کت ف و بالای کمرم.. و با دست راستش داشت سرم رو نوازش می‌کرد و وسطاش گریه‌ش گرفت. و من یاد یه چتی که داشیم افتادم که حرف زدیم و درباره‌ی همین که من تا حالا گریه‌ی آیوی رو ندیده بودم. و خدای من، داشت قلبم می‌ریخت، واقعاً به قول آهنگ آرکتیک مانکیز:

But I crumble completely when you cry

این جوری بودم که عزیز دلم. عزیزم. عزیزم. نمی‌دونم چی بگم. ولی گریه‌هات بدجوری داره دلم رو آتیش می‌زنه. حیف که خودم اشکم نمی‌اومد 🥲

خلاصه که من که سرم اصلاً توی کاپشنش بود رسماً و نمی‌دیدمش ولی صدای گریه و فین فینش می‌اومد. اول فکر می‌کردم به خاطر سرماست که فین فین داره می‌کنه ولی می‌دونستم دارم خودم رو گول می‌زنم. و خدای من، دستش که روی سرم بود. تا حالا بهش نگفتم، ولی she has the gentlest touch ever. به خصوص وقتی دستاش توی موهامه و وقتی دستش رو می‌گیرم. خیلی gentle عه و واقعاً it drives me so crazy 😭😭 واقعاً چطوری؟! خدای من. دیگه نمی‌شه گفت عاشقتم ولی هنوز مووآن هم نکردم آیوی. به قول خودت، i've lost that hope ولی خب طول می‌کشه واسه مووآن. خوشحالم که هستی به عنوا نیک دوست واقعاً. Totally platonic.

خلاصه که این جوری و بعضی وقت‌ها فکر کنم سر خودش رو هم حس کردم یه بار که گذاشته شد روی سر خودم. بعد از چند دقیقه پرسید که

Did you see me cry?

و من گفتم no. و بعد دوباره پرسید که

Have you ever seen me cry?

و منم که باز یاد اون چت افتاده بودم این جوری بودم که no.

و اون این جوری بود که

Well you can see it now.

و من یه لحظه خودم رو یه ذره جدا کردم که بتونم ببینمش ولی نتونستم درست و حسابی ببینمش و خب اون هم من رو کشید توی بغلش و من بیشتر غرق شدم. خلاصه که بعدش که بالاخره رها کردیم i looked at her. توی چشم‌هاش نگاه کردم. چشم‌هاش غم داشتن و زیباترین چشم‌هایی بودن که دیده بودم. یکم رد خیی اشک روی گونه‌هاش خیلی محو معلوم بود. لبخند خیلیییی کوچیکی زده بود و از نگاهش غم می‌بارید. و منم با نگاه غم‌آلودم به اون دو تا چشم نگاه می‌کردم. خلاصه که این لحظه مثل چندین دقیقه طول کشید و اون خیلی سریع برگشت و پشتش رو بهم کرد و عینکش رو در آورد و داشت اشک‌هاش رو پاک می‌کرد. و بعد دوباره عینکش رو زد و برگشت سمتم و با همون نگاه یه چیزی گفت که من درست نفهمیدم و فکر کردم یه چیزی توی مایه‌های این گفته که من دارم گریه می‌کنم اون وقت تو نه؟! 😭😂

و بعد من این جوری شدم که وای 😭😂 ببین i cry over the stupidest sh!t ever like the stupidest movie, and like now I can't cry for god's sake

و من دستم رو روی صورتم گرفته بودم و یکم سرم رو به پایین خم بود در حالی که من همچنان نشسته بودم و اون ایستاده بود، اون هم وسط این توضیحات من دستش رو داشت می‌کشید توی موهای من و من یاد اون روز افتادم که دقیقاً همین کار رو توی همین موقعیت نشستن / ایستاده‌مون کرده بود و من کلی flustered شده بودم و اون گفت که فکر کنم نفهمیدی چی گفتم من که نگفتم چرا گریه نمی‌کنی، بعد من این جوری بودم که بهش نگاه کردم و گفتم آهان خب دوباره بگو چون فکر کنم نفهمیدم، و اون این جوری بود که گفتم b!tch you made me cry و با یکم خنده این رو گفت، و منم دوباره سرم رو پایین انداختم و گفتم آهانن... و اون با موهام داشت بازی می‌کرد و این جوری بود که you don't need to explain youself, even if I had asked you, you can just say "shove it up you a$s" و منم خنده‌م گرفتم و بیشتر با دستم صورتم رو پوشوندم (عادته موقع خندیدن به این جور چیزا) و اونم خنده‌ش گرفت 😭😂 و من این جوری بودم که فکر کن بعد این همه حرفی که زدی من بگم shove it up your a$s خب خیلی ناسپاس می‌شم که و جفتمون داشتیم می‌خندیدیم.

آهان و اینکه یک سری هم یه ماشین با یه آهنگ خیلی سم تو مایه‌های مازندرانی داشت از خیابون کنار خوابگاه رد می‌شد وسط حرف‌هایی که آیوی داشت بهم می‌زد و منم خنده‌م گرفت و اونم خنده‌ش گرفت و گفت بابا واقعاً می‌خوای بری؟! ببین آخه چقدر باحاله این دنیا (یه همچین چیزی) like can you get fhis from otherwhere

خلاصه که دیگه چیز دیگه‌ای یادم نمی‌آد از حرف‌‌هاش. تهش هم این جوری بود که خب دیگه اگه اوکی‌ای پاشیم بریم کپه‌ی مرگمون رو روی bedهامون بذاریم 😂 و منم این جوری بودم که وره و بلند شدم ایستادم و خب مشخصه که بغلم کرد دوباره.. این بار یه بغل واقعاً طولانی بود. خیلی طولانی و دلچسب. خدایا چقدر دلم این بغل رو می‌خواست. در حدی طولانی شد که دیگه من دستام خسته شده بورن. آها بعد اینکه من کلاه هودی‌م از سرم افتاده بود که اوایل بغلمون اومد بذاره روی سرم و من دوباره برش داشتم و اون هم این جوری بود که نخیر سردت می‌شه. و من این جوری بودم که خب الان نمی‌تونم این بغل رو embrace کنم به صورت full و اون هم خنده‌ش گرفت از ترکیب کلماتم و منم همین طور 😭😂 و تکرارش کرد و باز هم خندید و بعدش توی سکوت به بغل کردن ادامه داد..

آهان بعد ازم وسطاش پرسید how do you feel. منم یه کم فکر کردم و این جوری بودم که هممممم... i feel better, i feel calm, و یه چیز دیگه هم که یادم نیست.

همون پترن همیشگی بغلمون رو داشتیم.. هر از چند گاهی یکم تکون می‌خورد یه چیزی مثل slow dance و یکم جابه‌جامون می‌کرد... بعد از چند دقیقه من بهش گفتم how you ever noticed the way we hug? Like the pattern? و اونم این جوری بود که اوهوم. آره. وای چقدر خوشحال شدم که اونم متوجه شده بود. و بعد گفت we can also do it this way و بعد دست راستش رو گذاشت روی سرم و خمش کرد تا سرم روی شونه‌ش مقدار بیشتری قرار گرفت و شروع کرد به نوازش کرد سرم. وقتی شروع کرد همون حس butterflies یه لحظه کل وجودم رو گرفت، همون دلهره‌ای که یه لحظه می‌ریخت توی کل بدنم و همون shill که عاشقشم واقعاً. واقعاً نمی‌دونم چجوری توصیف کنم این gentle touchش رو. روی بالای کله‌م انگار فقط هوا رو جابه‌جا می‌کرد و وقتی به پشت سر و گردنم می‌رسید یه مقدار خیلی کمی توی موهام انگشت‌هاش فرو می‌رفت. و اینکه یه ذره پایین‌تر از موهام می‌ره (موهام پسرونه‌ن) و یکمی هم به از مرز خط موهام روی گردنم هم رد می‌شه که خیلی خوبه 😭🥲😂

به بغل کردنمون ادامه دادیم. دیگه آخرش منم هم دستام خسته شده بود و می‌دونستم آیوی هم سردشه. در نتیجه گفتم ببین i would, like, keep on hugging forever ولی اگه comfortable نیستی چون می‌دونم سردته یا your hands are sour و حتی دستای منم sour هستن و اینا، you can let go at any moment you want. و اونم این جوری بود که if you permit me to do so و منم یه چند لحظه چیزی نگفتم و موندم و این جوری بودم که منظورم رو از permit نمی‌فهمم و اونم این جوری بود که از permission می‌آد و معنی allow می‌ده و اینا و منم این جوری بودم که داداش می‌دونم ولی یه مقدار زیادی رسمی و اداریه و اونم این جوری بود که از قصد اتفاقاً این جوری گفتم منم گفتم آهان... و بعد از چند لحظه هم گفتم permission ما هم دست شماست 😔🫶 و اونم گفت اوووو 😔✨️ آره خلاصه 😂

یه کم دیگه هم فکر کنم بغله رو ادامه دادیم تا اینکه بالاخره جدا شدیم و لحظه‌ی آخر جدا شدنمون وقتی از هم دور شدیم من یه چند لحظه دستام رو دور کمرش نگه داشتم و توی چشماش نگاه کردم. مثل فیلم‌ها نگاهم بین دو تا چشم‌هاش جابه‌جا می‌شد.

خلاصه که همین. دیگه واقعاً رفتیم بخوابیم و نمی‌دونم واقعاً چی شد که وسط راه به فکت‌هایی عجیبی از جیش کردن رسیدیم 😂😂😂

و اینکه تهش هم گفتم ممنون و اینا. خدایا. چقدر خوب بود که این همه تونستیم وقت بگذرونیم. واقعاً محشر.

امشب هم یه اتفاق‌هایی افتاد که دیگه فردا می‌نویسمش. دارم از خستگی می‌میرم.

خداحافظ همگی. خوشحالم دیگه. :>

249~ مرگ به وقت بهار

خب این کتاب. 4 ستاره می‌گیره و نمره‌ی 18 از 20 توی دفتر کتاب‌هام.

واقعاً what the f. البته از نظر خوبش.

اگه از این خوشتون می‌آد که اعتراف کنید به ندونستن، به نظرم از این کتاب لذت خواهید برد. کتاب مثل نشستن پای حرف‌های یه آد مدرست و حسابی بود که من هیچی از حرف‌هاش سر در نمیارم ولی دارم لذت می‌برم و هر از چند گاهی در موافع نادری یهویی می‌فهمم یارو چی می‌گه.

از اون کتاب‌هاییه که می‌دونم اگه برای بار دوم بخونمش بیشتر قراره بفهممش. فعلاً ولی سراغش نمی‌رم. خسته‌م کرد، اما از این خستگی زیاد ناراضی نیستم :">

248~ حالم بد.

حالم بد.

انگار قلبم داره منفجر می‌شه.

غم.

و نمی‌تونم هم با آیوی درد دل کنم چون مسافرته و نمی.خوام حال خوشش خراب بشه (حالا انگار اصلاً الان سین می‌کنه)

دیروز افتضاح بود

حرف‌هایی شنیدم از پدرم که باعث می‌شه باور نکنم وقتی می‌گن دوستم دارن.

آخرین بار که اون جور حرف‌ها رو شنیدم دو سال پیش بود، اون شب لعنتی، که مامانم اون حرف‌ها رو زد.

چشم چپم درد می‌کنه.

آیوی...

دلم می‌خواست بمیرم. دلم می‌خواست همون شب می‌رفتم خودم رو می‌کشتم.

تا عذاب وجدان بگیرن. پشیمون بشن.

می‌دونم ولی دل و جراتش رو ندارم.

حس می‌کنم جراتم داره بیشتر می‌شه و ترسناکه. اگه جراتش رو پیدا کنم می‌دونم کار رو تموم می‌کنم. هنوز ولی جراتش رو پیدا نکردم.

بدبختی اینه که دلم می‌خواد اسمم یاد همه بمونه ولی برای این، باید اول زندگی کنم و به یه جایی برسم. چه پارادوکسی.

به کی بگم خدایا. این غم. غم غم غم غم غم.

وقتی آیوی رو ببینم دلم می‌خواد بغلش کنم. بعد یهو گریه‌م بگیره. بعد یهو یه لحظه کمی از بغلش جدا کنه (در حالی که هنوز نگهم داشته) و زل بزنه توی چشمام که داره ازشون اشک می‌ریزه و بغضی که داره می‌شکنه. چشماش رو تصور می‌کنم. حرفی می‌زنه؟ نمی‌دونم. فکر نکنم چیزی بپرسه. حس می‌کنم اون وقت من رو محکم‌تر بغل کنه. بعدش این وسط moon هم می‌آد و از یه طرف دیگه من رو بغل می‌کنه. منی که شکستم. الارایی که به همه امید می‌داد. الارای پر از انرژی مثبت. دیدید چجوری شکست؟ :)

اون وقت از شانس گند من می‌بینی مثل اون شب می‌شه. نکنه ایگنورم کنه؟ اگه ایگنورم کنه واقعاً می‌زنم زیر گریه.

آیوی، کم کم داره حس romanceام نسبت بهت کم می‌شه و این دوست داشتنم داره می‌شه platonic.

از یه طرفی ولی دام نمی‌خواد جلوش گریه کنم. حس می‌کنم نقطه ضعف دادم دستش. البته نه اینکه تا الان بهش نقطه ضعف ندادم؟! منِ اسکل واقعاً نمی‌دونم چجوری توی اون ۴ روز اردو با کله fell in love و اعتماد کردم تا فیها خالدون به این دختر. تا الان که کاملاً اعتمادم رو نگه داشته. واقعاً امیدوارم پشیمونم نکنه. چجوری اینقدر زود اعتمادم رو جلب کرد؟!؟!؟!

واقعاً نمی‌خوام بهش بگم با مامان بابام مشکل دارم. هر چند که آیوی به طرز وحشتناگی در موردم حدس‌های خیلی درستی می‌زنه، کاملاً احساساتم رو خیلی درست می‌خونه و تشخیص می‌ده، با یه نگاه.

حتی اون روز توی اردو یادمه به شوخی گفت daddy issues داری (وقتی گفتم یکی از استادهامون خیلی وایب بابام رو بهم می‌ده) و یادمه این جوری بودم که shut uppppp و جفتمون داشتیم می‌خندیدیم ولی من واقعاً ترسیدم. چون کاملاً درست فهمیده بود. حتی پریشب که بهش گفتم اعصابم خورده و ناراحتم و پرسید چرا و منم گفتم نمی‌تونم بگم، اونم گفت privacy policy و درک می‌کنم و اینا؛ ولی حس می‌کردم که می‌دونه.

یه سری مامان بهم زنگ زده بود و بعدش آیوی ازم پرسید الارا چرا اینقدر استرس می‌گیری؟! و من یادم نیست چی گفتم.

واسه همین تقریباً مطمئنم که می‌دونه. ولی به روی خودش نمیاره. ممنونم. واقعاً دلم نمی‌خواد به روم بیاره. خودم هم نمی‌خوام. چون اون وقت هر وقت از مامان باباش بگه حس می‌کنم قراره عذاب وجدان بگیره و در نتیجه منم عذاب وجدان می‌گیرم و ادامه‌ی ماجرا.

و از اون ور. سنپای لعنتی. چند شبه یادش افتادم و ور حدی عذابم می‌ده که دلم می‌خواد برم دم خونه‌شون و بگم بچ. بیا پایین. تو روم نگاه کن و بگو چرا ولم کردی. چرا دیگه پیام نمی‌دادی. عوضی. ازت متنفرم. مگه من چیکار کرده بودم؟ مگه من چیکار کردم؟! مگه من چیکار کردم 🥲

توی یه ویدیوی یوتیوب دیده بودم که وقتی توی رابطه‌ی یه نفر با والدش، نقش قربانی و ظالم داشته باشیم، اون طرف هم توی روابطش با دیگران همین نقش‌ها رو می‌گیره. یکی از این دوتاست. یا طرف خودش دوباره قربانیه و دوستش ظالمه، یا برعکس! دقیاً همون ظلم.ها رو از خودش نشون می‌ده و دوستش رو قربانی می‌کنه!

و منم دقت کردم دیدم چقدر روابط دوستی منم همین بوده! هر چی دوستی که تموم شده، یا طرف من رو ول کرده، یا من طرف رو ول کردم. مثل پ.ک. ، یا آ.ن. .

پ.ک. رو حس می‌کنم تا حدی مقصر بودم. ولی خب چیکار کنم. واقعاً خوشم نمی‌اومد ازش. حس می‌کنم این روابطم شده کارمای رفتارم باهاش.

ولی آ.ن. کاملاً حق با من بود. چرا خوشی‌هاش با اون دختره بود در حالی که فقط غم و غصه‌ش رو می‌ریخت سر من؟! چرا افسردگی‌ش فقط برای من بود و خوش‌گذرونی‌ش با اون دختره‌ی لعنتی؟

می‌دونم از روی اعتمادش بود که می‌تونست دردهاش رو با من به اشتراک بذاره، ولی چرا خوشی‌هاش نه؟ چرا؟

من چه گناهی کردم خدایا.

ع.پ. توی گروه گفت الارا بچگی متفاوتی داشته اصلاً. (سر یه قضیه‌ای) و من این جوری بودم که (توی دلم گفتم) که خدایا بسه دیگه. نمی‌خوام متفاوت باشم. مامان، بابا، فک و فامیلمون، همه‌شون این حرف‌ها رو می‌زدن. الارا تو چقدر با هم‌سن و سالهات فرق داری. چقدر خاصی. خب این خاص بودن بخوره توی سرم؛ وقتی هیچ دوستی ندارم به چه دردم می‌خوره؟ وقتی هیچ کی پای حرف‌هام نمی‌شینه؟! حتی خواهر آ.ن. هم این حرف رو زده بود! توی استخر گفت آبجی‌م می‌گه تو با بقیه متفاوتی. موندم منظورش متفاوت خوب بود یا بد. هیچ وقت از آ.ن. نپرسیدم.

خسته شدم.

ای کاش بجز اینجا کسی دیگه رو داشتم که می‌تونستم باهاش حرف بزنم.

تراپیست؟ هاهاها. اسمش رو نیارید. همین دیروز سر اینکه به بابام یادآوری کردم که بهم گفته بودی بعد از امتحانا می‌برمت تراپی، اون دعوای حسابی شد. اون همخ چرت و پرت بهم گفت.

هزار بار تا حالا بعد از مرگم رو تصور کردم. اینکه چی قراره بشه. واکنش بقیه چیه.

خدایا بسه. بسه. بسه. بسه. بسه. کمک.

ویدیومسج‌هایی که آیوی توی گروه گذاشته و دیدن خوش‌گذرونی‌ش قلبم رو مچاله می‌کنه. حسادت نمی‌کنما، مثل سگ غبطه می‌خورم. لعنتی. لعنتی. لعنتی.

247~

اهداف تعطیلات بین ترم‌ها:

+ آزمون رانندگی

+ نقاشی روی بوم

+ ردیف کردن طراحی‌های قدیمی‌م توی اون دفتره

+ بیرون رفتن با م.س

+ بیرون رفتن با فیت فیت

+ بیرون رفتن با هانیه؟

+ خوندن they both die at the end

+ خوندن حداقل یه جلد از پرسی جکسون

+ خوندن 2 تا کتاب دیگه

246~ lose your hope

امروز با آیوی حرف زدیم

چقدر خوب بود

مسائل مربوط به خودمون رو خیلی خوب بیان کردیم

و کلی هم خندیدیم که کار رو راحت‌تر می‌کرد

و از چیزهای مختلف هم حرف زدیم، random sh!t و اینا

و درباره‌ی احساساتم توی این یه ماه بهش گفتم

و یه سوالی که ازم پرسید این بود که

Have your feelings toward me changer in the past month

و من این جوری بودم که ببین این یه ماه واقعاً رولرکوستر احساسات بوده واسه‌م، ولی نه، تغییری نکرده، هر چند که الان دارم سعی می‌کنم خیلی آروممممم موو آن کنم، چون اگه یهویی مووآن کنم مثل اینه که یه چیزی که توی یه جای عمیقه (قلب مثلاً) رو یهویی بکشی بیرون و خب سر راهش همه چیز رو نابود می‌کنه و پاره می‌کنه،

و در ادامه هم پرسید که

Is it hope that makes it slower for you to move on?

منظورش امید به این بود که این رابطه فراتر از دوستی بشه

و منم گفتم آره یه مقدار کوچولویی، البته نه زیاد

و بعد از یه مقداری مکث و مقدمه‌ی یکی دو جمله‌ای که یادم نیست گفتش که lose your hope.

که خب یعنی آقا ما فرندزون شدیم چه فرندزونی 😭😂😂

نه ولی جدا از شوخی. واقعاً احساس آرامش داشتم وقتی رسیدم خونه. خیلی حس خوبی داشتم و دارم.

البته با این lose your hope هم یه شوخی‌ای رد و بدل شد چون که این جوری بود که داداش کلا امیدت به زندگی رو از دست می‌خوای بده 😂😭 (حوصله‌ی توضیح شوخیه رو ندارم ولی بامزه بود) و خلاصه این شوخی هم انگار پروسه‌ش رو آروم کرد و از رنج جمله‌ش کم کرد

و بعدش هم چند لحظه بعد گفتش که I'm sorry و منم یه مقداری مکث کردم و در نهایت، جمله‌ی معروفم (بین دوتامون) رو بهش گفتم که همیشه در جواب بهش می‌گم توی این جور موقعیت‌ها، که هست It's not your fault.

و بعدش بهم گفت که "وااای الارا منتظر این جمله‌ت بودم و یه لحظه فکر کردم نمی‌خوای بگی‌ش و این جوری بودم که نکنه الان جدی فکر می‌کنه ایتس مای فالت" و اینا و منم خنده‌م گرفته بود

واقعیت اینه که تقصیرش نیست اصلاً. اصلاً و ابداً. کاملاً درک می‌کنم. فقط خب یه خورده سختم بود بعدش. یعنی، دلیل مکثم این نبود که به نظرم تقصیر آیویه، دلیلش این بود که حقیقت برام تلخ بود. اینکه می‌دونم مقصر نیست و خب کاری هم نمی‌تونم بکنم برام تلخ بود. اینکه کاری نمی‌شد کرد.

و بعدش هم البته کلی چرت و پرت گفتیم و خندیدیم و واقعاً خوش گذشت. تهش هم بغل کردیم ولی بغل خیلی کوتاهی بود

خلاصه که این جوری. آیوی. اول از همه که امیدوارم هیچ وقت اینجا رو پیدا نکنی 😂😭 ولی اینا رو توی دلم دارم بهت می‌گم. دوست دارم. دختر فوق‌العاده‌ای هستی. You've got such a beautiful soul. و صدالبته که a beautiful face and body too. ولی مهم‌تر از همه شخصیت و soul. خوشحالم که دیدمت، خوشحالم که باهات آشنا شدم، خوشحالم که باهات دوست شدم، و خوشحالم که بهت دل بستم. تهش، درسته که نشد که بشه. ولی امیدوارم دوست‌های خیلی خوبی برای هم بمونیم. فکر می‌کنم بمونیم. فکر کنم یه مدتی دیگه، بتونم مثل خودت i love you رو خیلی platonic‌ بگم. حس خوبی دارم.

245~

فردا فیزیکه و آخری‌ش

خدایا فیزیک 1 رو نرینم

لطفاً لطفاً لطفاً 😭😭😭

244~ در ذهن الارا چه می‌گذرد

وای ریاضی 1 بدون نمودار پاس شدممممم

دقیقاً 10 گرفتم 😭😭😭😂😂😂

و اینکه شیمی رو هم 20 گرفتم D:

فقط امتحانای زبان و فیزیک مونده. خدایا فیزیک رو کمک 😭 اصلاً تمرکز ندارم واسه خوندن.

---

دیشب رفته بودم اتاق آیوی و moon اینا، و خوب بود... خیلی حس خوبی گرفتم و برگشتم... کل هم با "اِل" حرف زدم و کلی بغلم کرد.. کلی حس خوب. و اینکه "ننه برقی" هم از روی یه سری شواهدی بهم گفتش که "اِلارا تا حالا فکر کردی تو شاید واقعاً آتیزِم داشته باشی" و من این جوری بودم که دقیقااااا و خودم هم حدس زدهههه بودمممممم 😭😭😭😭

---

شومیز مشکی‌م گم شده :| خیلی عجیبه... مطمئنم توی دانشگاه نبوده و معلوم نیست کجا گذاشتمش 😭

---

دیروز با جمع اکیپمون رفتیم برج آزادی، به این مناسب که هر کی بالاترین نمره‌ی ریاضی رو گرفته بود باید شیرینی می‌داد و خب یکی از پسرامون D: بهمون چایی داد که خیلی چسبید D: احتمالاً پنجشنبه که دیگه امتحانا تموم شدن یه جایی بریم... معلوم نیست هنوز.

---

امشب شام ندارم D::::::: می‌خوام میوه‌هایی که دارم توی یخچال رو سالاد کنم.

---

وای خدایا زبان رو هم 20 بگیرم عالی می‌شه... و فیزیک... تربیت بدنی که چیزی حدود 16 اینا بشم و تفسیر هم اصلااااا نمی‌دونم... باید تکلیف تفسیر رو هم بنویسم و حتماً هم تکلیف امتیازی‌ش رو هم انجام می‌دم که تا حد امکان به 20 ش نزدیک شم... خلاصه که از هرچی برای جبرانی 4 واحد ریاضی 1 لعنتی استفاده می‌کنم D::::::

---

یه برنامه‌ای برای انتخاب واحد چیدم، خیلی بی‌نقصه ولی در صورتی که بهم ادبیات برسه با استادی که می‌خوام... که خیلیییی بعیده. این ترم هم نه آز داشتم نه نقشه‌کشی و ترم بعدی فقط نقشه‌کشی رو می‌خوام بردارم چون لود جفت اینا زیاده... و اینکه اگه خیلی مجبور شم احتمالاً مبانی برنامه نویسی هم بردارم 😭😭😭 اگه ادبیات برسه عالی می‌شه.

---

امروز ناهار آیوی رو من گرفتم براش آوردم، روش هم یه یادداشت گذاشتم که به فرانسوی نوشتم "نوش جان" D: و اینکه توی چت ازم تشکر کرد و گفتش که یه چیزی هم اتفاق افتاده که بعدا میاد برام تعریف کنه... نمی‌دونم چی :/ امیدوارم جالب باشه D:

243~

روانی‌م کرد این دختر و رفیقاش.

مهم نیست 😊😊😊😊😊

242~ پریشب

"It's so hard for me to ask how you're doing

Or if you're ok

Or ask the stupid questions of 'Is there anything 'I' could do?'

When I think 'Well probably i'm the reason she's down.'"

خدای من چقدر این حرفش غم داشت. چقدر دلم رو شکست.

این جوری بودم که ببین درسته از دستت ناراحت بودم ولی تو رو خدا این جوری نکن 🥲🥲🥲 این قدر به خودت سخت نگیر

و خب. ای کاش می‌تونستم بهش بگم به قول این شعرها، که هم درده و هم درمان. وقتی ناراحتم از دستت، به جای اینکه بخوای به این دلیل فاصله بگیری، برعکس، لطفاً برگرد. همین سوال "کاری از دست من بر میاد؟" خودش خیلیه.

اگه می‌دونست من چقدر با حتی ذره‌ای توجه که نسبت به من نشون می‌ده خوشحال می‌شم... هعی.

خلاصه که در جواب این من براش یه متن خیلی بلند نوشتم درباره‌ی همین مسئله.

وای خدایا ای کاش بودی و می‌تونستم بغلت کنم.

خودش هم همین رو می‌گفت، گفت جواب این پیام، یه بغل طولانیه،

چقدر راست می‌گفت.

بعدش هم اون یه پیام یکم کوتاه‌تر از من نوشت برام. و یه تیکه‌ش این بود که:

"Maybe our feelings for each other are not of the same kind, but I love you."

چی بگم آخه. وقتی کل اون پیام رو دیدم، کوهی از احساسات مختلف رو داشتم تجربه می‌کردم. ازم پرسید "خوبی؟" و منم با یه کم مکث تایپ کردم "آره" و اونم این جوری بود که مکثت زیاد بود پس that means no و من این جوری بودم که آخه جوابم "نه" هم نیست. به خودش هم گفتم که i need a hug واقعاً.

از اون موقع تا حالا هزاربار چتمون رو باز کردم و اون پیام رو هزاران بار خوندم.

بعد از امتحان‌ها باید بشینیم حرف بزنیم. حرف بزنیم و همدیگه رو بغل کنیم. دلم آغوشش رو می‌خواد.

239~ فروغ

(یکی از) بهترین تعریف‌هایی که شنیدم توی عمرم

این بود که

این پسره (ه.م.) بهم گفت شبیه فروغ فرخزادی

واوووووو DDDDD:

جریان چی بود؟ من داشتم می‌گفتم متن‌های ادبی اینا نوشتم و اینا (بحث کلاس ادبیات بود)

و اون هم این حرف رو زد

خیلی هم platonic بود ولی خوشمان آمد D: (موهای کوتاهم هم تا حدودی شبیه موکوتاهی‌هاشه؟ نمی‌دانم.)

بعدش هم "ن" می‌گفت الارا مثل یه دانشمنده انگاری، حکیم و اینا (از بس اطلاعات خیلی random بلدم xDDDD)

خلاصه که حسابی کیف کردم :>

238~ چهارشنبه: اتاق فرار

اومدم یه مقداری از چهارشنبه تعریف کنم

با جمعی از همکلاسی‌ها رفتیم اتاق فرار

خیلی خوش گذشت

بعدش یه سری‌هامون جدا شدن،

و بعد ما 7 نفری که مونده بودیم رفتیم برج آزادی

چایی خوردیم، آهنگ خوندیم

و کلی خوش گذشت

من کلی فیلمبرداری کردم و در نهایت هم یه ادیت خفن زدم (پدرم در اومد ولی باحال شد)

در نهایت هم وقتی داشتم از آیوی خداحافظی می‌کردم، بالاخره جراتش رو پیدا کردم که روی گونه‌ش رو ببوسم

بعد از اینکه بغل کردیم همدیگه رو

و اینکه موقعی که بغلش کردم تونستم یه دستی هم توی موهاش بکشم

همین.

237~

الارا بشین درس بخون. تو رو خدا 😭😭😭😭

+ یکم دیشب با آیوی حرف زدیم. خیلی حس خوبی گرفتم. دلم براش تنگ شده. حس می‌کنم خیلی می‌فهمه و خیلی منطقی با موضوع ما داره رفتار می‌کنه. البته یه ذره از دستش ناراحت هستما... ولی خب. برای اون هم سخت بوده این چند وقت. هر چند نه به اون اندازه‌ای که برای من سخت بوده. البته نمی‌دونم. من که خبر ازش نداشتم. ولی می‌دونسته که من حس می‌کردم داره ایگنورم می‌کنه. خدایا هرچی صلاحه لطفاً..

++ احتمالاً چهارشنبه شب برگردم خوابگاه. اونجا می‌شه بهتر درس خوند + پنجشنبه‌ش برامون کلاس رفع اشکال گذاشتن.

+++ بابا گفت می‌تونه بعد از امتحاناتم من رو پیش تراپیست ببره. وای خدایا. امیدوارم یه فایده‌ای داشته باشه و خلاص بشم.

کارها:

• تمرین‌های فصل 10 فیزیک

• تمرین‌های فصل 11 فیزیک

• ریاضی

• تکلیف زبانم

236~ درسا

تصمیم گرفتم ریاضی رو حذف نکنم

ایشالا که می‌خونم و پاس می‌شم

پایانترمش رو 7 از 12 بگیرم حله ایشالا

تنها درسی که الان افتضاحم همونه بین میانترم‌ها

و پایانترم ها قراره سخت تر هم باشن چون مثلا فیزیک این جوریه که میانترم عملاً از درس‌های دبیرستان بود ولی پایانترمش چیزهای جدیده مثل چرخش و اینا

شیمی هم اگررررر همت کنم خوبه

کلاً باید همت کنم 😭😭😭

خیلی بی‌انگیزه و بی‌تمرکزم در حالی که می‌دونم قراره پارههههه بشمممم

و باید از این فرصت‌ها استفاده کنم و بخونم ولی هی نمی‌شه.

234~ جشن یلدا

(نوشته در سوم دی، ساعت 23)

آیوی به شدت داره ایگنورم میکنه

و این دقیقا یه چرخه‌ی تکراری شده

هی من با دوست صمیمی‌هام در طول زمان

همه‌ش به همین ختم شده

اَه.

امشب جشن یلدای دانشکده‌مون بود و خیلی خوش گذشت

و توی پک‌های خوراکی هم که بهمون دادن فال حافظ هم بود

و من مال خودم رو که باز کردم باز هم برگام ریخت چون این سرس دیگه خیلی واقعی بووووووود یعنی چییییییییییی

"از دیده خون دل همه بر روی ما رود =-=-= بر روی ما ز دیده چه گویم چه‌ها رود

ما در درون سینه هوایی نهفته‌ایم =-=-= بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود"

درد دل زیادی داری که نمی‌توانی به هرکسی بگویی. رو به سوی معشوق خود می‌کنی ولی او هم صدای دل شما را نمی‌شنود و رو برمی‌گرداند و از بی‌تفاوتی همه دل‌تنگ هستی. خودت فردی پاکدل هستی به خدایت توکل کن و بدان اگر خدا بخواهد مراد دلت را خواهد داد.

وای برگام ریخته از شدت اینکه هر کلمه‌ش مو به مو درست بودددد

به آیوی هم نشون دادم و اون چیزی نگفت و فقط نگاهم کرد

آیوی هم فال خودش رو که خوند مال اونم خیلی دقیق بود

بهش می‌گفت داداش به زیردستانت یکم بیشتر اهمیت بده 😂😂😂

و یه چیزای دیگه که درست بودن ولی نه در حدی که مال من درست بود ولی خب بازم

بعدش آیوی گفت "نیاز دارم که این فال رو ایگنور کنم"

خیلی دلم می‌خواست بگم" دقیقا همون جوری که این چند روز من رو ایگنور می‌کردی؟!"

ولی چون جلوی بقیه بودیم نگفتم :/ (الان توی چتمون گفتم بهش)

فالم رو هم به بقیه نشون ندادم هر چند از ریکشنم فهمیدن خیلی دقیق بوده

و moon حدس می‌زد ربط داره به فال قبلی‌م (نه اصلاً ربطی نداشت 🤡🤡🤡)

آیوی قشنگگگگ می‌دونه که داره ایگنورم می‌کنه و قشنگگگگ هم می‌دونه که منم می‌دونمممممممم

اَه اَه اَه

وای خدای من.

خب بگو دوستم نداری :(

دیشب ولی بغلم کرد

ولی کاملاً بغل از روی عذاب وجدان بود

وای خدایا من چقدر mommy issues دارم

وقتی روی istj کراش بودم daddy issues رو می‌دیدم

گفتم داداش من با یه دختر قرار می‌ذارم این مشکل حل می‌شه

دیدم نه باباااااا دقیقا mommy issues هم دارم D:::::::

هعی. هر چند که از پشت بغلم کرد (البته از جلو یکی از هم‌اتاقی‌هاشون داشت بغلم می‌کرد و آپشن دیگه‌ای نداشت)

و دستاش دور کمرم و سرش تکیه روی قسمت پایین گردنم.

هعی.

چه فایده. (باید به خودم بگم غلظ نکنننننننن ولی خب.)

دیشب دیگه دیده بودم خیلی داشت ایگنورم می‌کرد.

وای خدایا چقدر بی‌ترتیب اینا رو تعریف کردم.

راستش دیروز موقع ناهار خیلی ساکت بودم. پریشبش حداقل 2 ساعت گریه کرده بودم سر آیوی.

و بعد آیوی هم سر میز بود تقریباً نزدیکم.

و دیگه بالاخره که دید اینقدر من بی‌حال و ساکتم پرسید "خوبی؟"

یه جورایی این "خوبی" با یه لحن خاص، بین ما یه رمزه.

منم سر تکون دادم و به زور گفتم "نه"

وای خدایا انگار داشت گریه می‌گرفت

خیلی زود هم کلاس مجازی رو بهونه کردم و برگشتم خوابگاه

هر چند که ده دقیقه بعد از راه افتادنم پیام داد و جدی ازم پرسید "الارا، خوبی؟ چی شده؟؟"

که منم خیلی تمیز جواب دادم که "نگران نباش، اتفاقی نیفتاده" (بعد از کلاس)

که داداش گلمون تا ساعت 7 فـ*کینگ غروب سین نکرد D::::::::

و بعد پرسید که الان اتاقتون هستی و اینا که بیام ببینمت و اینا

منم خیلی کوتاه جواب می‌دادم و بدون اموجی و این چرت و پرتا

که در زد و گفتم بریم یه بستنی‌فروشی نزدیک که یه سری از همکلاسی‌هامون داشتن می‌رفتن

منم زود آماده شدم و رفتیم

توی راه برگشت هم ما دو تایی برگشتیم

و اونم پرسید یادم نیست دقیقا چی ولی تو مایه‌های اینکه "are you mad at me?"

که منم تصحیحش کردم به اینکه "I'm not MAD at you."

و اونم با خنده‌ی nervous گونانه اصلاح کرد که "are you... sad at me؟!"

و خب تهش هم توی خیابون حرف نزدیم چون من بهش گفتم سختمه توی خیابون

توی خوابگاه هم که نمی‌شد

در نتیجه اصلاً حرفی نزدیم.

بعداً که رفته بودم اتاقشون هم من رو ایگنور می‌کرد

تهش که خواستم خداحافظی کنم برم رفته بود مسواک بزنه

منم با دوستاش درد دل کردم (صد درصد که نگفتم از آیوی ناراحتم)

و اونا هم بغلم کردن

و بعدش آیوی که برگشت تعجب کرده بود که من رو توی بغل اونا می‌دید

و بعد من همین جوری گفتم خیلی سربسته براشون

هر چند که آیوی خودش می‌دونست

و از پشت بغلم هم کرد (همون که تعریف کردم)

خیلی gentle رفتار می‌کنه کلاً

اون سری هم که داشت موهام رو نوازش می‌کرد (این پست) خیلی یواااااش دست می‌کشید

این سری هم وقتی دستاش رو داشت می‌آورد جلو خیلییی آروم بود. god that's so smexy.

و بدش هم که من داشتم ادامه می‌دادم یک لحظه moon بهم گفت الارا میخوای یه ذره آب بخور

واقعاً بغضی بودم انگار

و همین جوری داشتم آب می‌خوردم و حرف میزدم کم کم

و وقتی ساکت بودم آیوی پرسید: "Would a hug help?"

و منم گفتم "It always helps"

و بعد اونم گفت که لیوانت رو بذار کنار پس و بعد بغلم کرد

موقعی که توی بغلش بودم به مدلی که بغلم می‌کنه دقت کردم

هر دو تامون می‌ریم سمت چپ اون یکی

من همیشه دستم رو از پایین می‌ذارم روی قسمت بالای کمر / کتف / شونه

و اون همیشه دستش رو از روی بازو و شونه‌هام (از کنار / بالا) رد می‌کنه

و انگار گردن‌هامون بهم می‌چسبه و آیوی بعضی وقت‌ها خودش رو adjust میکنه و سرش رو می‌چرخونه و حس می‌کنم زیر چونه‌ش روی گردنم قرار می‌گیره

و من دلم می‌خواست دستم رو یه مقدار بالاتر بیارم که از پشت موهاش رو نوازش کنم ولی وقت نشد

خلاصه که این جوری.

و بعدش هم که الان اومده در جواب اون پیام بالایی که گفتم، این رو نوشته (ادامۀ مطلب)

# ادامه نوشته

233~

دیشب توی اتاق آیوی و moon یلدا رو جشن گرفتیم

فال حافظ هم گرفتیم

وای من نیتم آیوی بود

و حافظ جواب داد چه جوابییییی

وای

همه این جوری بودن که "وای الارا تو کراش زدی؟!؟!؟! کراشت کیهههههه"

بعد من این جوری بودم که "نههههه بابا من روی هیچ کسی کراش نیستممم"

وای آیوی خودش هم بود اونجا

من اون لحظه اصلاً بهش نگاه هم نمی‌کردم از ترسم

وای ولی قطعاً که فهمیده نیتم اون بوده

حالا این به کنار

دو سه شب پیش که خوابگاه کنار شام انار می‌داد

من انارم رو که می‌خواستم بردارم به نیت آیوی برداشته بودم

یعنی دلم می‌خواست واسه‌ش دونه کنم D:

بعد جالبه انار همه یا افتضاح بود یا چنگی به دل نمی‌زد

من انارم که باز کردم چناااااان انار قشنگیییی بوددددد

انقدر سرخ بود انگار خون بود و مثل یاقوت

خودم هم دونه کردم و گذاشتیم سر سفره

و بعدش هم آخر شب که یه مقدار ازش مونده بود و من دادمش به آیوی

و آیوی این جوری بود که جدی اوکی من این مقداری که مونده رو بخورم؟

بعد من ماین جوری بودم که آره و اینا

بعد همون لحظه با گوشی‌م بهش پیام دادم و بهش گفتم اناره اصلاً از اولش به نیت تو بوده

وای چقدر خوشحال شدددد و بغلمممم کردددد :>>>>

هرچند که دیشب حسابی داشتم حسودی می‌کردم

چون وقتی بزن و برقص بود به شوخی انگار داشت با بقیه لاس می‌زد

داداش این شوخی‌هات رو چرا من نه؟ 😭😭😭😭😂😂😂😂😂

آره خلاصه :> اینم از اولین شب یلدایی که با خانواده نبودم :">

232~ امشب و Ivy

(اونایی که دوستم هستن، اگه دوست داشتید بگید براتون رمز بفرستم D":)

# ادامه نوشته

229~ update

خب دوستان یک آپدیتی بدم تا حوصله‌ی نوشتن رو دارم

اینکهههه خب دیروز میانترم فیزیک ۱ بود

به نظرم خوب نوشتم

بعدش که از سالن اومدیم بیرون و توی محوطه‌ی دانشگاه بودیم

من توی جمع بودم ولی جمع پسرا که دقیقاً کنارمون بود رو ندیدم

ولی شنیدم چند تا پسر دارن می‌گن "...آره این رنک ۱ دخترا و اون رنک ۱ پسرا"

بعد از چند لحظه هم یکی‌شون گفت "چه نادیده هم می‌گیره"

خلاصه که چند لحظه بعد جمع دخترا هم با پسرا قاطی شد یهو دیدم عه این پسرایی که کنارمون بودن پسرای مکانیک خودمونن D:

بعدش یکی‌شون (ه.م) بهم گفت به نظرم تو رنک ۱ فیزیک می‌شی

بعد گفتم من؟ 😂

بعد گفتن آره و اینا منم این جوری بودم که عه دارین درباره‌ی من حرف می‌زنین؟ 😂

بعد همون ه.م. گفت من به تو امید دارم

بعد من این جوری بودم که امید نداشته باش 😂

جالبه آخه سر کلاس‌ها هم من اونقدر نشون ندادم که بلدم و اینا و دخترایی هستن که به نظرم خیلی از من بهترن

ولی انگیزه شد که تلاش کنم و حداقل بین دخترا رنک ۱ بشم

یکی این

یکی هم اینکه بعلهههه یکی دو هفته پیش یکشنبه بالاخره با آیوی حرف زدیم و مکالمه‌مون رو کامل کردیم

و قراز شد فقط دوست بمونیم (حداقل فعلاً) و اینکه منم بهش گفتم هر وقت و اگه خواستی بهم بگو و من اوکی هستم که به مرحله‌ی بعدی از ارتباطمون بریم

خلاصه که

سه شنبه شب ولی اتاقشون که بودم کنارم بود و سرش رو روی شونه‌هام گذاشته بود

البته moon (اسم مستعار برای یکی دیگه از دخترا که دوست من و آیوی عه) هم روی پاهامون دراز کشیده بود 😂

ولی خب آیوی سمت چپ من نشسته بود

و در حالی که سرش روی شونه‌م بود دستم رو نوازش کرد

کلاً اون سه شنبه شب همه‌مون فاز غم گرفته بودیم 😭😂 و moon هم آهنگ گذاشته بود

و دو بار هم این اتفاق افتاد

بار اول کف دست‌هامون نزدیک هم بود و اون یه لحظه انگشت شستش رو به دستم زد و منم با انگشت اشاره جوابش رو دادم و این پروسه ادامه داشت

و خب جالب بود و حس خوبی داشت چون اون شبی که حرف زدیم قرار شد که دست هم رو نگیریم چون اوکی نبود با این قضیه

و بار دومش هم که دستم رو جا به جا کرده بودم و رد یقه‌ی لباس moon روی ساعدم مونده بود

و با دستش ساعدم رو نوازش می‌کرد

خلاصه که خیلی دوستش دارم :>

در نهایت هم که من و اون هم دیگه رو خیلی طولانی بغل کردیم

و فکر کنم اولش یک لحظه یه بوسه‌ی کوچیک روی گونه‌م گذاشت

ولی مطمئن نیستم

چهارشنبه شب هم که موقعی که براش یه ایمیل زده بودم و جلوی خودم ایمیلم رو باز کرد، به جای اینکه جواب بده، همون جا ازم تشکر کرد و یه بوسه گذاشت روی دستش و دستش رو زد به گونه‌م

خلاصه که این جوری. D:✨️

228~ دیشب

این یکی دو روز آیوی خیلی ناراحت و دور از دسترش به نظر می‌اومد

و منم خب به طبع ناراحت بودم (معلوم شد ناراحتی من از pms بوده و امروز پریود شدم 😭)

ولی خب وقتی داشتیم برمی‌گشتیم خوابگاه، توی راه بحث رو باز کرد درباره‌ی موضوعی که به قول خارجکی‌ها the elephant in the room

و پرسید که چیزی هست که اینه و من نمی‌گم، کلاً؟

و منم این جوری بودم توی ذهنم که خب آره ولی من الان نمی‌تونم یهویی بدم که دوستت دارم (با اینکه جفتمون می‌دونیم)

و آخرای راه خوابگاه دقیقاً همین رو وسط کشید و دقیقاً همین حرف رو زد که ما جفتمون هم می‌دونیم چه خبره

و خب خودم خیلی خوشحالم که تصمیم گرفت درباره‌ش حرف بزنه

خلاصه که وقتی رسیدیم خوابگاه به این حرف‌ها ادامه دادیم

و خب به نظر من به زمان نیاز داریم و اون هم همین طور

و گفتش که commitment issues داره و اینکه اصلاً از سکشوالیتی خودش هم مطمئن نیست

و خب نمی‌خواد که مثلاً من experimentش باشم و اینا چون به نظرش منم یه آدمم

هر چند که اونم likes me back

و خب حرف‌ها هم تهش نصفه موند چون مجبور شد بره و کار داشت

ولی خیلی خوشحالم که بحثش اومد وسط و اینکه می‌تونیم دوتایی در موردش حرف بزنیم و تصمیم بگیریم

به نظرم بخش بزرگی از تصمیم با اونه و یک جورایی هر چی اون بگه خب منم قبول می‌کنم (به این نکته هم اشاره کرد اتفاقاً چون وقتی نظرش رو پرسیدم این جوری بود که خب من هر چی بگم تو می‌گی yes)

و خب درست هم هست و به نظرم هم حقش هم همین هست که با نظرش موافقت کنم

من خودم هم خیلی حس شیشمی دارم جلو می‌رم و به نظر خودم هم همه چیز خیلی سریع پیش رفت و تبدیل شد به این احساسی که الان دارم

و خب بعدش که رفتم اتاق خوابگاه، اصلاً انگار با یه حس آرامش خاص و عجیبی مواجه شدم، به قول معروف relieved

و خیلی حس خوبی داشت که در موردش حرف زدیم و قراره هم بازم حرف بزنیم

و آره. درباره‌ی کامیتمنت ایشوز هم یه مقداری تحقیق کردم و دیدم اینترنت هم همون راه‌حلی رو پیشنهاد داده که من دادم: زمان و فضا دادن به فرد.

حتی خودم هم به این زمان و فضا نیاز دارم

در کل حسی که دارم یه خوشحالی آرومه D:

227~ امشب

[داشتیم به پایان نزدیک می‌شدیم]

- So that makes it,....

+ ...?

-...

- درست جمله رو شروع نکردم که درست...

+ خب پس درست تمومش کن D:

- O:

- D:

....

[چرا درست و حسابی یادم نمیادددددد 😭😭😭]

+ می‌خوای ادامه‌ش بده؟!

- It's... fill in the blanks.

+ It's yours to fill.

- Maybe someday...

+ I'll be waiting.

- Someday... .

[The stillness of the moment.]

226~

خیلی وقته نیومده‌م...

کلی نگرانی دارم برای دانشگاه و اینکه درس‌ها اینقدر سخته و هنوز هم روی غلتک نیفتادم...

به خاطر همین حوصله‌ی نوشتن نداشتم

اما طبق تجربه‌ی قبلی که پشیمون شدم که اتفاقات رو ننوشتم، تصمیم گرفتم شروع کنم به دوباره نوشتن

خلاصه که

یه دختره هست، دقیقاً اتاق بغلی‌مونه توی خوابگاه، باهاش آشنا شدم و...

شوخی شوخی لاس زدیم و الان روی وضعیت کراشم 😭😭😭😂

و 99.999999999% هم می‌دونه این موضوع رو (یه سری نشونه‌هایی داده که بدون دونستن این موضوع خیلی بی‌معنی به حساب می‌آد)

احتمالاً توی این پست‌ها آیوی صداش کنم: "Ivy"

به طرز عجیبی هم خیلی زود اعتمادم رو جلب کرد و بهش هم گفتم که من... 🌈... آره خلاصه

خودش هم گفت که 100% کامل هم صاف و مستقیم نیست (if you know you know)

خلاصه که این جوری.... ببینیم چی میشه 😭😂

225~ ویندوز 7

ویندوز هفت عزیزم

دیروز بهت وداع گفتم

این همه سال با قدرت ازت دفاع کردم

اما تو دیگه پریده بودی و چاره‌ای نداشتم... 😔😔😔😔😂

یادت همیشه در ذهن من خواهد ماند....

+ بالاخره دیروز ویندوز لپ تاپ خانوادگی‌مون رو عوض کردیم و شد ویندوز 11 😔😂

224~

وای وای واییییییی wtfffff

دیشب مسافرت بودیم و یه مرکز خریدی رفتیم

و داشتیم می‌چرخیدیم من یه مغازه‌ای دیدم، که توش یه گردنبندی بود، دریمکچر بود ولی از جنس چوب

بعد من این رو چند ساعت قبل توی یه بازارچه‌ی صنایع دستی دیده بودم ولی پول همراهم نبود که بگیرم

داشتم به مامانم نشونش می‌دادم و توضیح می‌دادم که چه رنگی ازش رو دیدم

بعد یه دختره هم کنارم بود، مشکی پوشیده بود و موهای بلند لخت مشکی داشت، و فکر کنم (اگه درست یادم بیاد 😭) چتری هم داشت، و یکی دو رگه از موهاش صورتی پاستیلی بود، خیلی هم خوشگل بود 😔✨️

آقا خلاصه من داشتم به مامانم توضیح می‌دادم، ولی کلمه‌ی دریمکچر رو به زبون نیاورده بودم، دختره هم برگشت سمت من با یه لحن خوب و خوشحالی گفت: دریمکچرها رو میگی؟

بعد منم گفتم آره و اینا و شروع کردم توضیح دادن که توی یه بازارچه‌ی صنایع دستی یکی عین مدل همین دیده بودم ولی رنگ‌هاش فرق می‌کرد و رنگی رنگی بود و اینا

بعد دختره گفت به نظرش مشکیه خوشگله (یه دریمکچر چوبی مشکی بود که رگ‌های داخلش نارنجی، زرد جیغ بودن، یا نیست صورتی هم داشت یا نه)

بعد منم خیلی خوشم نیومده بود از مشکیه، ولی گفتم اوهوم....

خلاصه که بین ما یه سکوتی ایجادشده بود و منم دیگه خواستم برم که با مامانم و خاله‌م گشتن رو ادامه بدم

و گفتم از آشنایی باهات خوشحال شدم (کل این مکالمه با خنده‌ها و لبخندهای درشت من انجام شده بود و خیلی با ذوق انگار 😁 این شکلی D:) بعد اون دستش رو دراز کرد طرفممممممممم حصحصحصح و باهاش دست دادم اصلاً یادم نیست چیزی گفت اون لحظه اونم یا نه فقط انگار تمام هوش و حواسم رفته بود به اینکه دستش رو من دراز کرده بود که دست بده

خلاصه که بعد از دست دادن دیگه رفتم (یادم نیست خداحافظ گفتم یا نه 😭😂) بعد چند قدم نرفته بودم که یه لحظه صدام کرد (یادم نیست چجوری 😭😂) بعد من برگشتم گفت می‌خوای شماره‌ت بدی داشته باشم (یادم نیست جمله‌بندی دقیقش ولی یه همچین چیزییییی)

وای وای وای من گرخیدمممممم 😭😭😭😭 به معنای واقعی bi panic 😭😭😭😭 آخه ای دختره‌ی زیبا 😭😭😭 تو یه دو دقیقه به مهم‌ترنی نکته‌ی ممکن فکر نکردی که:

ممکنه دختره هنوز پیش مامانم کام‌اوت نکرده باشه؟!؟!؟!

منم سریع و با همین قیافه: D: گفتم نه مرسی و بلافاصله برگشتم و رفتم پیش مامانم و خاله‌م

حالا فکر کن جلوی اونا باید می‌گفتم چرا برگشتم 😭😭

و می‌ترسیدم حرف دختره رو شنیده باشن در نتیجه دروغ نگفتم و گفتم شماره تلفنم رو می‌خواست

البته هم از روی ذوق خودم و هم برای اینکه به دختره سیگنال بدم که "ولی ازت خوشم اومده بود" دستم رو با یه حالت ذوق گرفتم جلوی صورتم وقتی که یکم دور شده بودیم (مثلاً من حواسم بهش نبود ولی اگه اون دختره حواسش به من بود همچنان می‌توسنت من رو از دور ببینه) که البته الان که فکر می‌کنم به نظرم شاید حالت صورتم اینجوری بوده که حالم بهم خورده 😭😭😭 وای عذر می‌خواممم 😭😭😭😂

ولی در کل حتی اگه تنها بودم خودم هم بازم می‌گفتم نه مرسی، چون اولاً اینکه ما کاملاً غریبه‌ایمممم حتی اسم همدیگه رو هم نمی‌دونیمممم بعد انتطار داری که اعتماد کنم؟! از کجا معلوم که یه جاسوس نیستی که من رو لو بدی 😭😭😭 در کل فاز شماره دادن توی کوچه و خیابون و مرکز خرید به آدم‌های غریبه رو هیچ وقت نفهمیدم

ولی می‌دونم اگه توی یه محیط دیگه‌ای همدیگه رو ملاقات می‌کردیم و به مرور با هم دوست می‌شدیم شاید از همدیگه خوشمون میومد 😔✨️

و خلاصه که دو نکته‌ی مثبتی که به ما رسید، یکی اینکه واو واقعاً یه نفر فکر کرده من جذابممممم یه دختر 😔✨️ و کلی اعتماد به نفسم زیاد شد

و دوم اینکه گروه مدنظر من، می‌فهمن که منم جزوی ازشونم D: البته من خودم هم یه دوست مدرسه داشتم که با اینکه من هیچی نگفته بودم و فکر کن با مقنعه و مانتوی مدرسه فهمیده بود و حس می‌کرد D::::

خلاصه که این بود ماجرای اولین باری که توی یه مکان عمومی یه آدم غریبه ازم شماره خواست 😔✨️ با یه تفاوت خیلییی ریززز البته 😔✨️

223~

آقا رتبه‌ها اومد (دیر دارم اینجا می‌گم 😭😂)

عدد دقیقش رو نمی‌گم ولی بدونین خیلی راضی‌ام :>>>

222~

اصلاً حوصله‌ی نوشتن رو ندارم :/ در نتیجه خیلی خلاصه می‌گم

امروز اولین جلسه‌ی عملی رانندگی بود. خوب بودم، بدک نبود.

هر چند که از دو نفر تیکه شنیدم :|

هعی. بگذریم.

221~ امروز تا اینجا

داریم می‌ریم خونه‌ی خاله‌اینا مهمونی

تازه قراره م.س. رو هم ببینممم :> چون اونا هم تهران و نزدیک خاله‌اینا زندگی می‌کنن، البته دو سال پیش باهاش توی یه جای دیگه کاملاً آشنا شدم D: الان داره می‌ره یازدهم اگه اشتباه نکنم :>

از تیپم راضی‌ام D: موهام رو هم که (یادم نیست توی وب گفتم یا نه؟) حسابی کوتاه کردم و واسه ف.ن. و فیت‌فیت که عکس فرستادم، ف.ن. گفت "وای الارا الان می‌ری بیرون دخترا تو رو با پسرا اشتباه می‌گیرن روت کراش می‌زنن منم که غیرتیییییی 😂"

سر راه یه لحظه خودم تنهایی خواستم وارد یه فروشگاه بشم که یه ذره آب بخورم، وقتی دوباره برگشتم توی ماشین، مامانم گفت یه دختره از بالا تا پایین یه نگاهییی بهت انداخت و چکت کرد 😂، (با خنده می‌گفت) منم خوشحال D; خلاصه که ف.ن. جان حدست درست از آب ار اومددددد 😂😂😂

ولی برای اولین باره که از موهام راضی‌ام. تنها کسی هم که ناراضیه مامانمه، که فکر می‌کنه به عنوان یک "دختر جوان" باید موهام رو بلند کنم، ولی خب گوش من بدهکار نیست، بالاخره استایلی رو پیدا کردم که توش راحتم D:

220~

خب چند روز پیش رفتیم مهرادمال چون که پادکست رخ که بهش گوش می‌دم یه دورهمی گذاشته بود

حوصله‌ی تعریف کردن ندارم که دقیق چی شد 😭😭😭😂 ولی خوش گذشت. البته آخراش که برگشتیم خونه و با فک و فامیل یه اتفاقی افتاد که حالم خراب شد :/ هعی

+راستی بالاخره رفتیم خونه‌ی یکی از عموهام و اون دخترعمویی که داره مهاجرت می‌کنه رو دیدیم D: بهم دو تا کتاب هدیه داد، یکی‌ش از استیون کینگ و زبان اصلی، به نام "Carrie" و دیگری هم یه کتاب غیرداستانی به نام "وقتی زنان بخواهند".

مهرامال هم رفتیم کتابی که امیر سودبخش (خالق و سازنده پادکست رخ) نوشته بود رو گرفتم تا ازش امضا بگیرم، اسم کتاب "پیشگامان عصر نو" عه و درباره‌ی چند شخصیت زن هست که اگه اشتباه نکنم تیمشون هم درباره‌ی چند نفرشون اپیزود پادکست ساختن. فعلاً خوندمش و فعلاً داستان زندگی هلن کلر باقی مونده. بعضی‌جاها بافت متن تغییر می@کنه و محاوره‌ای می‌شه که یکم رو مخه ولی در کل کتاب خوب ومتوسط رو به پایینیه. هرچند برای اطلاعات عمومی خوبه.

219~ Yesterday

خب خب امروز رفتیم مهرادمال

و حسابی گشتیم

من یه شومیز سفید بالاخره خریدممم که نیاز داشتم

و یه لاک مات مشکی و دو تا حلقه، یکی مشکی برای انگشت وسط دست راستم و یکی استیل برای شستم

بعد که من رفتم طبقه‌ی ۵ش که سرای فرهنگ و هنره

اول که یه جاش رو دیدم توی فروشگاه نشر چشمه‌ش که چیزهای هری پاتری بود

حتی یه نیمبوس ۲۰۰۰ لعنتی هم اون وسط بوددد D::::

(البته که فیک بود عزیزانم، روش مارک "فانتزیو بود"، نیمبوس فیک نخرید فقط از نمایندگی‌های کوچه دایاگن بخرین 😔😔😔) و چند تا چیز گریفیندوری، و هیچی از اسلدرین نبود 😭😭😭😂 و حتی ریونکلا و هافلپاف هم هیچی نداشتن 😭😭😭

بعدش هم که رفتم توی قسمت اصلی فروشگاهشون

و همین جوری داشتم می‌گشتم که یهو یه آقایی که به نظر ۲۴-۲۵ ساله بود اومد گفت دنبال کتاب خاصی هستین؟

منم اون لحظه دنبال کتاب خاصی نبودم ولی یهو به ذهنم رسید "خطر در خانه‌ی آخر" از آگاتا کریستی و همین جوری گفتم

اون هم من رو برد سمت یه قفسه که یه تیکه‌ش کتاب‌های کریستی بود و خب متاسفانه اون کتاب رو نداشتن

خلاصه که یارو شروع کرد به توضیح دادن درباره‌ی ژانر جنایی و کلی اطلاعاتم رو بالا برد و من رو هم با جنایی‌های آمریکایی هم آشنا کرد

و البته مقداری هم آگاتا کریستی رو کوبید 😭😂

و من توی فکرم این موضوع بود که چقدر من به اینا غبطه می‌خورم

این فروشنده‌هایی که توی کتابفروشی‌ان و وقتی باهاشون صحبت می‌کنی انقدر اطلاعاتشون زیاده

و من همه‌ش حس می‌کردم "وای خدا، چقدر من اطلاعاتم کمههههه" 😭😭😭😭 چقدر این آدما فرهیخته‌ن! (یا حداقلش به طرز خوب و جالبی اینطور به نظر می‌آن) و اینکه چقدر من مطالعه‌م کمههههه

و البته این موضوع رو هم که به مامانم گفتم گفتش که نه اتفاقاً، تو خیلی نسبت به همسن و سال‌هات فرهیخته‌تری (آخه ولی من دیدم آدمای همسن خودم که اطلاعاتشون از من بهترههههه)

خلاصه که این جوری

از نظر ظاهری هم فرد جذابی بود؛ موبور و پوست گندمی و چشم‌های عسلی داشت و پیراهن زرشکی‌رنگی تنش بود D: البته من این مدلی‌ام که معمولاً این شخصیته که اول جذبم می‌کنه و صدالبته که قیافه و ظاهر هم مهمه. (یک جورایی اگه "شخصیت" و "چهره" رو دو تا فیلتر در نظر بگیریم، برای من فیلتر "شخصیت" جلوتر از "چهره" قرار داره؛ یعنی اگه طرف جذاب‌ترین آدم دنیا هم باشه ولی نتونه از تست فیلتر شخصیت رد بشه، حتی به فیلتر قیافه هم نمی‌رسه که بخواد بررسی بشه.)

خلاصه که من داشتم چند تا از کتاب‌های پیشنهادی‌ش رو بررسی می‌کردم که یه خانوم دیگه هم به جمع ما اضافه شد

خانومه خیلی باحال بود و اونم ژانر جنایی دوست داشت و یه خوروه هم با هم درباره‌ی اون یارو مجری پادکست جنایی حرف زدیم که زنش رو کشته و اینکه چجوری این خبر باعث شده از ژانر جنایی یه مقدار عقب بکشیم 😭😂 از اونور هم من بهش درباره‌ی همین کتاب خطر در خانه‌ی آخر آگاتا کریستی گفتم و گفتم که خیلی محشر بودددد

اون آقاعه هم هم برای من هم برای اون خانومه هم توضیحاتی رو ارائه داد و کاشف هم به عمل اومد که خانومه ۷ سال دانمارک زندگی کرده والان هم داره ارشدش رو می‌خونه توی یه رشته‌ی مربوط یه زیسب‌شناسی که اصلاً نفهمیدم چی بود 😭😂 ولی خفن به نظر می‌اومد

و در مورد دانمارک و ایتالیا هم توضیح داد (اول ایتالیا بوده)

خلاصه که این جوری.

در نهایت هم وقتی می‌خواستم دیگه برم یه آقایی تقریباً هم‌سن و سال بابام ولی با ظاهر پیرتر و موهای سفیدتر و ریش بلندتر داشت برای خانوم صندوقدار حافظ می‌خوند که خیلی زیبا بود اون آقاعه عم که گفتم کنارشون بود

خلاصه که می‌خواستم دو کتاب بگیرم، یکی‌ش "خیابان گاندی، ساعت ۵" (دقیق اسمش یادم نیست یه همچین چیزی بود) که درباره‌ی یه پرونده‌یی واقعی ایرانی دهه هفتادی، "سمیه و شاهرخ" بود که تحلیلش می‌کرد

و یه دونه دیگه‌ش هم "قتل الفبایی" آگاتا کریستی بود

ولی دیدم که با پول توجیبی تداخل پیدا می‌کنه و این جوری باید تا مهر بر کنم که مجموعه‌ی لاکوود و شرکا رو بخرم

در نتیجه نخریدمشون که مامانم هم کلی بعداً سرزنشم کرد و گفت اصلاً اشکالی نداشت و اصلاً کتاب‌هات رو بگو من خودم بگیرم و تا جایی که بتونم برات کتاب می‌خرم و اینا :> که منم گفتم خب آخه پس مفهوم پول توجیبی و اینا چیزی که بازم مخالفت کرد و گفت که نه من برات هر چقدر بخوای و بتونم کتاب می‌خرم خودت رو از کتاب گرفتن منع نکن.

خلاصه که این گونه D:

همیشه توی این فروشگاهه (همیشه = دو دفعه‌ی اخیر که رفتم) به فروشنده‌های فرهیخته برمی‌خورم که حسابی اطلاعات دارن 😭😭😭 و همیشه غبطه می‌خورم که منم باید مطالعه‌م رو بیشتر کنمممم و من خیلی اطلاعاتم کمهههههه خدایاااا

این بود امروز (که البته توی این ساعت، شده دیروز D::::: )

بعدانوشت: یادم رفت بگمممممم بخش مهمش این بود که رفتیم پیتزا خوردیمممممم

218~

خب خب دیروز رفتیم خونه‌ی این همکار مامانم که از پسر و دخترش توی این پست (کلیک) حرف زده بودم

حوصله‌ی تعریف کردن ندارم :|

فقط اینکه دفترهامون رو با هم مبادله کردیم الان دفتر ز دست منه که براش یه صفحه رو انجام بدم

دفتر منم دست اونه

خلاصه که این جوری

ح هم نبود

خانوم ر و ز هم همه‌ش توی آشپزخونه بودن

مثلاً قرار بود توی همون خونه من و ز کارمون رو تموم کنیم ولی خب نشد چون ز همه‌ش توی آشپزخونه بود :|

البته تهش یه مقداری کار انجام دادیم

خلاصه که اینجوری